Ugame-Ulearn

Afgelopen twee weken (nog) niet de opdrachten van SPOETNIK gedaan. Ik ben nauwelijks aanwezig geweest op mijn werk. En een hele goede reden is dat ik naar UGAME – ULEARN georganiseerd door de TU Delft en het DOK ben geweest. Door daar over te bloggen maak ik de niet gemaakte opdrachten wellicht goed.

Mijn visie op gamen is veranderd door het congres. Niet dat ik een tegenstander was, helemaal niet. Maar eerlijk gezegd wist ik er verder niet zo heel veel over. Dinsdagmiddag ben ik naar de workshop Leerlingen Leren Docenten in 3D geweest. Deze werd gegeven door Lode Claassen van Stichting L3D (www.l3d.nl). Zelfs aan een Technische Universiteit kunnen ze kampen met computerproblemen, dat stelt gerust maar was wel jammer voor de workshop. Ook was de website van de Stichting uit de lucht. Toch hebben we rond kunnen lopen in een van hun virtuele omgevingen. We zijn daar aan het bouwen geslaan wat nog niet zo makkelijk was. Mijn groepje had een heel futuristisch huisje gebouwd. Nou ja, huisje. 3 muren die schots en scheef stonden daarboven op een enorm betonnen blok als dak en wat stoelen die schuin en half de grond in stonden. Ik hoop dat hun website weer gauw in de lucht is want tot 4 april mogen we nog bouwen en ik kan wel wat oefening gebruiken. Veel gehoord over mogelijkheden binnen deze virtuele wereld voor het onderwijs. Mn. basis- en middelbaaronderwijs.

Woensdag was een dag vol lezingen. Na de start door Stars Wars-figuranten een introductiefilmpje over “Oma Mimi”. Een 100-jarige vrouw, die patience speelt op de computer, emailt, surft op het net en haar weg met vallen en opstaan zoekt in de digitale wereld. Geweldig.

Daarna waren Jan Meijroos en Boris van de Ven van TMF GameKings aan de beurt voor de inleiding. Zij kwamen met allerlei getallen, zoals dat 75% van de jongeren gamed en van de jongens gamed 95%. Dat zijn onze (toekomstige) klanten! Zowel een boek als een game hebben content. Bij een boek blijft het plot hetzelfde, bij een game heb je er zelf invloed op, dan zit je er letterlijk in.

Voor de koffie kwam dan nog Michiel Verheijdt van Ubisoft, een Frans-Canadese gameontwikkelaar, annex uitgever. Zij hebben o.a. Assassin’s Creed op de markt gebracht.

Toen eindelijk koffie. Met de mogelijkheid om te gamen! Ik bracht er nog niet zoveel van terecht, maar wacht maar…

Na de pauze ben ik naar de sessie van Wim Veen geweest: The Consequences of Gaming for Learning. Erg leerzaam, erg inspirerend. Er wordt vaak gezegd dat games zo geweldadig zijn maar hoe zit het met schaken, stratego, risk? Het gaat niet om geweld, het gaat om strategie. Zo ook bij, bijv. World of Warcraft. Daarbij komt, dat je het niet alleen kunt doen. Je experimenteert dus ook met sociale rollen. Verder ontwikkeld het spel algelang de keuzes die je maakt. Dat is een verschil met het lezen van een boek. Een boek blijft hetzelfde aflopen, een game niet. (ook boeken hebben hun functie, hun aantrekkelijkheid, die moeten en zullen ook blijven bestaan).

Wat virtueel is, is een extensie van je fysieke bestaan.

Voor medische bibliotheken: in een ziekenhuis in Amerika hebben chirurgen afgesproken om minimaal 3 uur per week te gamen op het werk. Daardoor worden er 37% minder fouten gemaakt en 27% sneller gewerkt. Het gamen bevordert de hand-oogcoördinatie.

Verder gaan we volgens hem van een representieve maatschappij naar een participerende: design with users. Gaming gaat invloed krijgen op leerprocessen.

Een voorspelling van hem: straks hebben we allemaal avatars rondlopen. Een waarschuwing aan een ieder die nu roept “echt niet”: een aantal jaren geleden deed hij de voorspelling dat over een paar jaar iedereen een emailadres zou hebben.

Na de lunch was het tijd voor Jenny Levine. Voor haar zeer inspirerende presentatie verwijs ik naar: theshiftedlibrarian.com/presentations/2007/20071017NetSpeed.pdf

Daarna ging ik naar de lezing van Eli Neiburger. Een enthausiaste gamer en technology manager in een bibliotheek. Zijn presentatie:
eliworks.com/dav/ugameulearn.pdf

Daarna hield ik het voor gezien, er lag nog een lange treinreis voor me. Helaas was mijn landing in de fysieke wereld nogal een harde. Op het toilet in Den Haag CS struikelde ik over een losliggende mat (heb je die ook in virtuele werelden?) en had een flinke jaap in mijn knie. In Groningen toch maar langs de huisartsenpost gegaan en die hebben mijn knie weer netjes gehecht. Maar toch kijk ik met plezier terug naar deze 2 dagen. Er is genoeg stof tot nadenken en gamen!